Page content

Letterdief

Letterdief

De letterdief is een ezelsbruggetje voor kinderen om aan te geven dat je voor de a-klank in ja of manen maar één letter nodig hebt.

Hetzelfde geldt voor de o-klank in zo, de e-klank in zemen, de u-klank in nu.

Om van de i-klank in pi of liter nog maar niet te spreken.

 

Wellicht vraag je je nu af waarom je in vredesnaam een letterdief nodig hebt om een woord goed te spellen…

 

De letterdief, ook wel klinkerdief genoemd, is uitgevonden omdat kinderen bij het leren lezen en spellen in eerste instantie leren dat je voor de a-klank altijd twee letters nodig hebt, zoals in maan of jaar.

Deze dubbele letter wordt de lange klank genoemd.

Een enkele letter wordt de korte klank genoemd. Die klinkt dan als ah (jas), eh (pet), ih (lik), oh (dom), uh (bus).

 

En ja, als de dubbele letter je uitgangspunt is, heb je een regel (de zogenaamde verenkelingsregel) nodig om tot een goede spelling van ja of jager te komen. En daar komt de letterdief dus om de hoek kijken.

letterdief - pakt klinkers weg

 

Veel methodes gebruiken voor deze regel een rijmpje.

Ik heb even wat gegoogeld en vond er een paar. Ik ben er eens even kritisch naar gaan kijken….

 

Lange klanken hebben pech, ik haal gewoon een letter weg.

Wanneer die letter weggehaald wordt en waarom staat niet in het rijmpje.

 

Een iets betere regel is (op een poster van posterindeklas.nl):

Hoor je aan het eind van een lettergreep een LANGE klinker?

Ee – oo – aa – uu

Luister dan goed, je schrijft er maar 1, want dat moet.

Hier wordt al iets meer informatie gegeven over wanneer de letterdief langs kan komen. Maar wat ons dan direct weer opvalt, is dat er in de regel staat dat je iets hoort aan het eind van een lettergreep. Terwijl lettergrepen juist iets visueels zijn.

(en bijzonder: in de regel eronder staat: hoor je aan het eind van een klankstuk een KORTE klinker? Daar vind je dus wel de combinatie horen en klankstuk ;-)).

 

Deze is ook bijzonder:

In de lange klankenstraat (aa, ee, oo, uu) is de letterdief de baas.

Letterdief: “Na een lange klank vind ik twee letters te veel, vandaar dat ik er eentje steel!”

 

Vooral de “na” is hier bijzonder. Dat zou betekenen dat de letterdief in het woordje paard de r of de d kan stelen…

 

Of deze:

Klinkt de klinker lang, dan zet ik een letter op de gang.

Ook hier weer geen informatie wanneer dit van toepassing is.

 

Maar deze is helemaal geweldig:

Als je aan het einde van een woord een lange klank hoort (aa, ee, uu, oo) en er volgt nog een klankgroep, dan haal je een letter weg (letterdief).

Wacht even, “aan het einde van een woord” én “er volgt nog een klankgroep”  ???

Ben ik nu gek, of is dit gewoon met elkaar in tegenspraak.

 

Kortom, verwarring ten top.

En dan verwachten wij dat kinderen het soepeltjes snappen en goed leren schrijven.

 

Ook de naamgeving vind ik intrigerend…

Willen wij een dief bij spelling?

Een dief die zomaar, als je het niet wil, dingen van je afpakt?

Volgens mij wil je dat niet. Maar het resultaat daarvan zie je dagelijks in de dicteeschriften terug…

 

letterdief doet van alles wat je niet wilt

 

Ben je benieuwd hoe je het dan wel aan kinderen moet leren?

Lees hier verder…

 

    Comment Section

    0 reacties op “Letterdief

    Plaats een reactie


    *