Page content

WhatsApp helpt met oefenen

Ik werk al langere tijd met Emma, een meisje met een ernstige vorm van dyslexie. Ik heb veel contact met haar moeder en ik moet zeggen, zij is goed in het verzinnen van van alles en nog wat om het oefenen leuk te houden.

Maar toch verzuchtte ze laatst: “Ik weet niet meer hoe ik het aantrekkelijk voor haar kan maken. Er is iedere keer gedoe als we moeten oefenen.”
En tegen wie kan Emma nu beter mopperen dan tegen haar moeder!

Best lastig!

Als Emma weer  bij mij komt, praten we erover hoe lastig het is, als je na schooltijd wéér met die spelling aan de slag moet. Ze is inmiddels 10 en kan haar gevoelens heel goed verwoorden. We brainstormen samen over een oplossing.

Met lezen is ze inmiddels zo goed, dat ze het RALFI-programma van school volgt. Dus nu zoeken we nog een oplossing voor spelling. Plotseling krijg ik een idee. Ik zeg: “Als we je moeder nu eens helemaal buitenspel laten en het samen gaan oplossen via de WhatsApp?”Oefenen met spelling via whatsApp

Dat blijkt uiteindelijk een schot in de roos!

Elke dag stuur ik Emma een gesproken bericht met daarin de zin van de dag, waar ze van alles mee moet doen en het werkt! Ze voelt zich nu zelf verantwoordelijk en het gaat alleen tussen haar en mij. En die ene zin is net voldoende om daar haar stinkende best voor te doen. Soms gebeurt het dat ik door de drukte vergeet om haar wat te sturen. Nou daar helpt ze me dan op niet mis te verstane fijngevoelige wijze even aan herinneren ☺

Vakantie

Maar toen kwam de meivakantie! Van tevoren hadden we het erover dat we daar zo’n zin in hadden, waarop zij zei: “Maar ja, voor mij toch iets minder leuk, omdat ik toch moet oefenen.” Tja, vakantie is vakantie toch?!
Zelf kwam ze ermee dat ze ‘De waanzinnige boomhut van 65 verdiepingen’ (van oma gekregen) ging lezen. En vervolgens bedachten we om elkaar een paar keer per week te gaan appen om te vertellen wat we aan het doen waren (soms met foto’s en al). De enige spelregel daarbij was: Let op de spelling! En echt, ik kreeg soms meerdere berichtjes per dag van haar, allemaal keurig gespeld!

Motto

Het kost je soms hoofdbrekens om het leuk te houden en dan ben je blij als je zo’n inval krijgt! Dus ik wil maar zeggen: zoek SAMEN met je kind naar een oplossing die werkt en die past bij jouw kind! Soms kan het een verfrissend idee zijn om even wat afstand te nemen en (tijdelijk) iemand anders te vragen om te helpen (oma, een lieve tante.., een leuke neef).

Wat was voor jou een keer zo’n ‘gouden greep’? Deel hem hier onder met andere ouders, daar worden we allemaal wijzer van. En een steuntje in de rug kunnen we allemaal op zijn tijd wel gebruiken, toch?

Succes en veel plezier,
Marjolein

P.S Wil je nog meer tips voor als het oefenen thuis lastig is?  Je vindt ze in ons e-book.

Foutje? Bedankt!

Jorien WebinarDeze week gaven we een webinar. Daar hebben bijna 100 mensen naar geluisterd.
En hoewel we tot nu toe eigenlijk altijd positieve feedback kregen, was dat deze keer anders.

Sommige luisteraars klaagden dat ze niet genoeg informatie of tips van ons gekregen hadden en dat we ze met valse beloftes naar het webinar gelokt hadden.

Negatieve gevoelens

OK, het webinar ging dus niet zoals (ook volgens onze eigen hoge standaard) gemoeten had.
En ik had daarna echt een kater! Ik voelde een heleboel negatieve gevoelens bovenkomen:

– Ik kan dit niet.
– Ik doe zoveel moeite om mensen te helpen en het werkt toch niet.
– Ik zou dit nou toch onderhand moeten kunnen (dit was niet ons eerste webinar).
– Ik schaamde me zelfs, dat ik mensen teleurgesteld had.

Ik voelde allemaal negatieve emoties opkomen en de neiging om te ‘vluchten’: “ik doe het niet meer, die stomme luisteraars ook!” en “Laat ze maar in de grond zakken met hun kinderen.”

Ik kon nu twee dingen doen:

1. Alles en iedereen de ‘schuld’ geven:
– Het geluid van Margit deed het niet goed, dus ik moest het verhaal onverwacht overnemen. Dan laat je altijd steken vallen, het was dus niet mijn schuld!
– Bovendien doen we meestal in samenspraak ons verhaal en nu moest Margit gedwongen haar mond houden, want iedere keer dat ze wat zei, regende het weer klachten over de geluidskwaliteit.
– We hebben precies gegeven wat we gezegd hebben! Dat mensen andere verwachtingen hebben, daar kunnen wij niks aan doen.
– Hadden ze dan echt gedacht dat we in een uurtje alle problemen zouden kunnen oplossen of onze gouden tips gratis weg zouden geven…
2. Of ik kan kijken wat of ik de volgende keer beter kan doen:
– Betere opbouw van het webinar, zodat de tips die we geven beter uit de verf komen.
– Tips geven die nog beter aansluiten bij wat onze luisteraars nodig hebben.
– Onze communicatie vooraf nog een keer kritisch onder de loep nemen, zodat mensen precies weten wat ze van ons kunnen verwachten.

Natuurlijk kies ik voor optie 2.

Maar dat gaat niet vanzelf.
Ik moet me dan eerst realiseren dat ik nooit een ‘perfect’ webinar kan geven. Maar onze webinars kunnen alleen beter worden als ik het steeds weer opnieuw doe en als ik steeds weer fouten durf te maken en dan daarvan kan leren.
Geen webinar meer geven (de gemakkelijkste uitweg!) is geen optie, want we willen niks liever dan ouders laten weten dat wij oplossingen hebben voor problemen met lezen en spelling die ze nergens anders kunnen krijgen en waar heel veel ouders al heel enthousiast over zijn.

Foutje? Bedankt!

En toen ik zover was, bedacht ik me ineens dat dat precies is wat we van ‘onze’ ouders verwachten EN wat onze ouders van hun kinderen verwachten als ze gaan werken met taal en spelling:
Niet dat het meteen (ooit!) perfect gaat!!
Maar dat ze eraan beginnen, dat ze fouten durven maken en dat ze het daarna – al is het maar in heel kleine stapjes – beter gaan doen.
En hoe kunnen we ze daar beter mee helpen, dan door zelf die stappen ook te zetten!

Dus ik wil iedereen die deze week geluisterd heeft bedanken voor zijn of haar geduld en alle opmerkingen en vragen. Want zoveel mensen kunnen tegen je zeggen: gewoon doen en van je fouten kun je leren… Maar ook dat moet je steeds weer opnieuw ervaren.

Dus dit was niet ons eerste webinar, maar zeker ook niet ons laatste!

Reacties welkom :))

De drie meestgestelde vragen over lezen

Als lezen geen feest is…

Als je aankomt met het voorstel om te lezen, zal je kind misschien niet meteen een gat in de lucht springen. Voor heel veel kinderen is lezen niet vanzelfsprekend en als het dan ook nog wat meer moeite kost…
Dan is oefenen zo belangrijk, maar het lukt niet.
Misschien heb je het zelfs al geprobeerd met een heleboel appelmoes ;-)…. (lees onze vorige artikel).

Het liefst zouden we daarom dus iedere week met jou om de tafel zitten om je te helpen.

Marjolein doet dat wel op de school waar ze werkt. Dan bespreekt ze met ouders de problemen waar ze tegenaan lopen als ze thuis met hun kind oefenen met lezen.

De vragen die ze het meest krijgt, zijn deze:

Hoe krijg ik het georganiseerd?

Daar kunnen we je geen pasklaar antwoord op geven, maar we weten wel dat het vaak helpt om er duidelijke afspraken over te maken. Bijvoorbeeld zoiets:

  • Maandag lees je met papa (want dan moet mama laat werken).
  • Dinsdag lees je met oma (bij hippe oma’ s kan dat ook via de skype 🙂
  • Woensdag slaan we over vanwege de training
  • Donderdag lees je met mama na het ……. (vul in)
  • Vrijdag lees je met papa als mama de kleintjes in bad doet
  • Zaterdag hebben we vrij
  • Zondag lees je met papa of mama voor je ………(vul in)

Als je dat dan ook nog opschrijft, dan wordt het ‘officieel’. Let op: deze afspraken maak je samen met je kind en je spreekt ook af hoe je elkaar aan de afspraak houdt en wat er gebeurt als iemand zich er niet aan houdt. Je kunt ook nog een (kleine!) beloning afspreken voor als het wel lukt.

 Wat moet ik dan lezen.. mijn kind vindt alles STOM!

Ja, je kind vindt al het lezen stom!

Weet je, eigenlijk vindt hij dat uit een soort zelfbescherming. Als je iets niet kunt of durft, is het makkelijker dat ‘iets’ dan maar onder te waarderen. Dan doet het niet kunnen of niet durven minder pijn.

Ik herken dat bij mezelf als ik bijvoorbeeld een moeilijk telefoontje moet plegen: door mezelf wijs te maken dat het minder belangrijk is, wordt uitstellen minder erg… (maar ik weet dat ik mezelf voor de gek houd). Als iemand mij zou herinneren aan waarom ik het eerst wel belangrijk vond, dan is de kans dat ik het doe veel groter.

Praat dus met je kind over waarom lezen belangrijk is. (Voor school, voor spelletjes op de computer, voor stripboeken, voor de ondertiteling op de televisie). Laat je kind vooral zelf met voorbeelden komen. En bekijk dan met welke van die doelen je kunt beginnen. Is dat de Donald Duck? Prima, dan begin je daarmee!
Van de week spraken we een moeder en zij vertelde dat haar dochter helemaal gek is van paarden. En dan zijn er ineens heel veel mogelijkheden: meidenboeken over paarden, boeken over de verzorging, boeken over dressuur…
paarden

 Moet hij echt hardop lezen?

Ja! Maar niet alles hoeft hardop en je moet uitleggen waarom je het graag zo wil. Maak afspraken over regelmatig even hardop samen lezen.

Als je kind namelijk alleen voor zichzelf leest, dan kun je het niet controleren. Je weet ook niet of hij snapt wat hij leest. Bij hardop lezen kun je letten op de intonatie – op toon lezen – en ontdekken of je kind bijvoorbeeld de punten en komma’s wel ziet staan. Als het op toon lezen moeite kost, moet je zeker controleren of je kind wel begrijpt wat hij leest.

Omdat hardop lezen lastiger is dan voor jezelf lezen, willen we je daar graag bij helpen met Joepie, ik Lees!
We bundelden 10 tips (waaronder professionele technieken om je kind te helpen bij het lezen van een tekst), 10 inspirerende leessuggestie over waar je leuk leesvoer kunt vinden dat aansluit bij de belangstelling van je kind en 10 kant en klare teksten: printen of van het scherm lezen.

 

Veel leesplezier!

Vind je onze tips waardevol? Klik dan linksboven op een van de share-buttons en help ons meer ouders te bereiken.
Geef een reactie!Heb je zelf een tip of een vraag? Voel je vrij om die hieronder met ons te delen 🙂

 

Heeft mijn kind dyslexie?

Toen onze zoon in groep 6 zat, verveelde hij zich regelmatig: hij had zijn werk altijd snel af en vaak tijd over. Zijn meester  wist de oplossing:

Hij mocht, als hij klaar was met zijn reguliere werk, een werkstuk schrijven. Ik zou het ‘werkstuk’ misschien nog ergens kunnen vinden:zonnestelsel

Ons Zonnestelsel

Verder dan de titel is hij nooit gekomen….

Maar het probleem was opgelost: Hij was nooit meer voortijdig met zijn werk klaar! Daar zorgde hij wel voor… Hij had een bloedhekel aan lezen en een nog grotere hekel aan schrijven. Dus hij zag dat werkstuk totaal niet zitten!

Had onze zoon dyslexie??

Vroeger kon men – met het dyslexieprotocol in de hand – pas ‘ja’ antwoorden op zo’n vraag, als je kind een achterstand had van TWEE JAAR. Tot die tijd werd er niet officieel actie ondernomen.

Gelukkig is die norm losgelaten. Eerder ingrijpen is dus mogelijk. Tegenwoordig komt een kind in aanmerking voor een dyslexie-onderzoek als het 3 keer een E-score gehaald heeft op de halfjaarlijkse citotoetsen van het leerlingvolgsysteem. Maar al bij de eerste E-score moet de school actie ondernemen en een werkplan opzetten.

Maar voor 3 E-scores heb je wel anderhalf schooljaar nodig, want een kind wordt maar twee keer per jaar getest. Zit daar bijvoorbeeld nog een D-score vóór, dan kan je stellen dat je kind toch al behoorlijk lang aan het tobben is, voor er een dyslexie-onderzoek kan worden uitgevoerd.

Maar…. ook als je kind helemaal geen E-scores haalt, maar bijvoorbeeld C-scores, kan JIJ het gevoel hebben dat hij onder zijn eigen niveau presteert. Zeker als bij ander vakken, zoals rekenen, de scores (veel) hoger zijn. Onze zoon heeft nooit lager dan een C gescoord voor spellen en lezen, maar voor rekenen waren het altijd A’s. Onze vraag aan school of hij mogelijk dyslexie had (zijn oudere zus heeft het ook), werd dus altijd weggewuifd. Wij moesten vooral geen spoken zien, hij deed het toch prima!

Ook je kind kan het gevoel hebben dat het onder zijn of haar niveau presteert: het enthousiasme voor school daalt, je kind zit niet lekker in zijn vel. Hij raakt gefrustreerd doordat hij de logica niet ziet en wat de ene keer goed lijkt te zijn is de andere keer fout. Of doordat hij in een groepje ‘zwakke’ leerlingen moet meedraaien voor extra instructie. Dat hakt in op zijn zelfbeeld, zeker als je kind zichzelf nooit als ‘zwakke leerling’ gezien heeft.

Het uitgangspunt van Taalkanjer is:

Als een kind steeds moet nadenken over HOE hij iets moet schrijven, waardoor hij geen tijd heeft om na te denken over WAT hij moet schrijven, dan heeft hij een probleem! En hoe je dat probleem noemt (wel of geen dyslexie…) vinden wij niet zo boeiend!

Als je steeds moet nadenken over dat “HOE” je iets moet schrijven, heb je grootste moeite om je gedachten op papier te krijgen: de zojuist bedachte volzin glipt weg uit je geheugen zodra een spellingsprobleem de aandacht vraagt. Daarbij maakt het niet uit of het er uiteindelijk spelfouten gemaakt worden ja of nee…..

Schrijven wordt dan een worsteling.

Datgene waarvoor schrijven bedoeld is, namelijk je gedachten toevertrouwen aan papier (of het scherm van je computer), komt niet uit de verf. Alles wat je moet schrijven vraagt TE veel aandacht en het resultaat valt tegen: de woordenschat is beperkt (moeilijke woorden worden vervangen door makkelijke), de zinsbouw is beperkt (vloeiende volzinnen zijn vervlogen voor ze op papier komen) en de inhoud is beperkt (schrijven kost zoveel inspanning dat de schrijver het snel opgeeft).

Dictee

Een geregeld, liefst wekelijks gegeven zinnendictee vertelt ons hoe onze leerling ervoor staat: gaat het schrijven al op de automatische piloot (zoals het zou moeten) of zien we dat het ‘hoe’ nog zoveel moeite kost, dat het ‘wat’ er nog bij inschiet.

Wij gaan er vanuit dat een leerling een zin na één keer voorlezen moet kunnen opschrijven.

Laatst was Y. (groep 7) bij mij:

Ik dicteerde de volgende zin:
“Ga eens gauw dat nieuwe recept bij de apotheek halen.”
Waarbij ik natuurlijk vooral bij de woorden recept en apotheek problemen verwachtte.

Hij schreef:

Ga eens g                           en toen stokte zijn pen.

Tegen de tijd dat hij besloten had dat hij ‘gauw’ met a-u-w ging schrijven, was hij vergeten wat ik gezegd had. Natuurlijk heb ik toen de zin nog een keer voorgelezen.
Maar stel dat iets dergelijks Y was overkomen bij de eerst zin van zijn werkstuk. Dan was hij niet ver gekomen!

Lezen wordt een uitputtingsslag

Als je teveel woorden nog moet ontcijferen of ‘vertalen’, omdat je ze niet ‘in een oogopslag’ herkent (visueel woordbeeld) dan is het onmogelijk om je te concentreren op de inhoud van de tekst die je leest. Je hebt je door een halve bladzijde heengewerkt en je hebt geen idee wat er staat!  Laat staan dat je de tekst kunt samenvatten of dat je er proefwerkvragen over kunt beantwoorden.

Dus had onze zoon dyslexie?

JA! (En NEE!)

Waarom wel?

Uiteindelijk is hij pas in 3 VWO getest. Toen kreeg hij een officiele dyslexieverklaring. Dat was voor hem in zoverre belangrijk dat hij zonder die verklaring was blijven zitten op de onvoldoendes die hij haalde voor Frans en Duits. Nu kreeg hij de mogelijkheid om ze te compenseren. Gelukkig verdween gaandeweg zijn antipathie voor lezen, omdat zijn nieuwsgierigheid het won. Hij studeerde  af aan een Universiteit in Nederland en studeert nu verder in Amerika.

Waarom niet?

Ik ben ervan overtuigd dat hij in de war geraakt is doordat hij op school de letters met een klanknaam leerde benoemen. Hem is nooit op een logische manier uitgelegd waarom hij de o-klank in boom anders moest schrijven dan de o-klank in bomen. Hij maakte dus  fouten als: ‘Wij loopen naar huis‘ of  ‘ik lop naar huis’.
Hem is nooit expliciet aangeleerd om de woorden als visueel woordbeeld op te slaan, terwijl het een heel visueel ingesteld kind was. Als ik toen geweten had wat ik nu weet, had ik hem een hoop ellende kunnen besparen.

Taalkanjer vindt het label ‘dyslexie’ niet belangrijk.

Wij vinden het vooral belangrijk dat kinderen op school de informatie en de hulp krijgen die ze nodig hebben. Als het ontbreken van een dyslexieverklaring betekent dat de school niets hoeft te doen aan de problemen met lezen en spellen, dan kan het handig zijn om je kind te laten testen. Maar over het algemeen zal een test op de basisschool alleen maar bevestigen wat je al wist: dit kind heeft een achterstand. De test zal geen enkel probleem oplossen.

Pas op de middelbare school kan een dyslexieverklaring nuttig zijn, om de ergste drempels voor een kind weg te nemen. Ook daar biedt de test op zich geen oplossing.

Taalkanjer vindt ook de cito-scores niet zo belangrijk.

Wij vinden dat kinderen vanaf het begin de juiste informatie moeten krijgen. Als ouder kun je daaraan bijdragen. Je kunt op dag 1 starten en je hoeft niet te wachten op E-scores en actieplannen en testen. Als jij ziet dat je kind in verwarring is, dan kun je meteen ingrijpen. Er staat genoeg informatie op deze site en als je graag advies van ons wilt, dan ben je van harte uitgenodigd om contact met ons op te nemen.
Zie jij dat jouw kind zodanig problemen met lezen en of spelling ervaart dat het frustratie oplevert? Dan moet je wat doen! En niet wachten op (nog meer) E-scores….
Lees nu ons e-book.

pijltje 2Fijn als je een reactie achter wil laten!

Winterplaatjes om te spellen

Een cadeautje van ons!Download de winterplaatjes om te spellen

De kerstvakantie is vaak druk met de feestdagen, met bezoekjes aan opa en oma of andere familie, … Gezellig, maar af en toe even rust is dan ook fijn.
Even lekker samen een spelletje doen, kan dan voor zo’n rustmoment zorgen, waarbij de aandacht ook even echt voor je kind is. Hier vind je een aantal plaatjes waarmee je een simpel memospel kunt spelen, maar die je ook kunt gebruiken om allerlei spel-spelletjes mee te doen.

Stap 1

Download de plaatjes. Kijk welke niveau het beste bij je kind past.

Woorden met één lettergreep:

Plaatjes 1 lettergreep

Woorden 1 lettergreep

Woorden met meer lettergrepen:

Plaatjes meer lettergrepen

Woorden meer lettergrepen

Stap 2
Print de plaatjes en woorden op stevig papier

Stap 3
Knip ze uit

Stap 4
De regels van het memospel kent iedereen. Extra regel: als je een paar gevonden hebt, moet je het woord spellen met alfabetletters.
Extra uitdaging: spel het woord zonder dat je naar het voorbeeld kijkt. Nog te makkelijk? Spel het woord – zonder af te kijken – achteruit.

Tip bij het spellen
Gebruik bij het spellen van de woorden de namen van de letters zoals in het alfabet. Zoals je ook je naam spelt door de telefoon bijvoorbeeld.
Spellen geeft namelijk veel meer houvast dan verklanken. Spellen helpt ook nog eens om de schrijfwijze beter te onthouden, omdat je het woordbeeld inprent.

Hoe was het om met de winterplaatjes te spellen?Welk woord vond jouw kind het lastigst om te spellen? Of juist het leukst of makkelijkst?

Worstelt jouw kind op school met leren lezen en schrijven?

Wil je weten wat je zelf kunt doen?

  • Maak jij je als ouder zorgen over de vorderingen van jouw kind? Met name op het gebied van lezen en schrijven?
  • Maakt jouw kind schrijffouten die je eigenlijk niet (meer) van hem verwacht?
  • Weet je eigenlijk niet precies wat hij of zij al zou moeten kunnen?
  • Twijfel jij of jouw kind de klas wel helemaal kan bijbenen en of het daarbij de hulp krijgt die het nodig heeft?

Leerling groep 5

Wij herkennen het probleem!

Margit en Jorien hebben allebei een kind met dyslexie. De kinderen van Jorien kregen zelfs alle drie een dyslexieverklaring!
Wij weten dus waar het over gaat en welke zorgen je dan als ouder hebt.

Wij gingen – onafhankelijk van elkaar – op zoek naar hoe we ons kind konden helpen. We vonden een methode die het lezen en schrijven net op een andere manier aanbiedt. Een methode die beter bleek aan te sluiten bij de behoeft van ons kind. Na enkele jaren kruisten onze wegen en gingen we samen met de methode aan de slag. Wij hebben allebei behalve onze eigen kinderen ook heel veel andere kinderen ‘aan onze tafel’ gehad en daarmee een schat aan ervaring opgedaan.
En wij hebben ouders begeleid die zelf met hun kinderen aan de slag willen, omdat ze ondervinden dat hun kind op school niet de aanpak en de aandacht krijgt die het nodig heeft.

Wat ontdekten wij:

  • Veel ouders oefenen al heel veel thuis met hun kind, maar ze hebben het gevoel dat ze niet precies weten wat ze het beste kunnen doen.
  • Het oefenen heeft daardoor niet het gewenste effect.
  • Het zijn juist vaak de slimme kinderen die vastlopen met lezen en spelling.
  • Die raken heel erg in verwarring, vooral als ze voordat ze naar school gingen al op een andere manier met letters en lezen hadden kennis gemaakt. We moeten ze dus uitleggen wat het verschil tussen wat ze op thuis geleerd hebben en wat ze op school leren.
  • Kinderen willen werken vanuit een omgeving waarin ze alles precies krijgen uitgelegd. Daar hebben ze meer aan, dan aan ezelsbruggetjes.
  • Ouders weten vaak niet waar de schoen wringt. Ze wachten daardoor (te) lang met het inroepen van extra hulp, waardoor vele kostbare jaren verloren gaan.
  • Ouders laten zich (natuurlijk!) graag gerust stellen door school en nemen daardoor niet de stappen die ze zouden moeten nemen.
  • Vaak lopen leerlingen dan pas in de brugklas of nog later echt vast, terwijl de problemen met taal en spelling eigenlijk al vanaf groep 3 of 4 bestaan.
  • Zij hebben dan niet alleen een grote achterstand opgelopen, maar ook een flinke ‘deuk’ in hun zelfvertrouwen.

Leerling 2 HAVO

Is het volgende op jouw kind van toepassing?

    • Was je kind goed schoolrijp toen het naar groep 3 ging?
    • Presteert het onder zijn of haar niveau?
    • Gaat het soms met tegenzin of buikpijn naar school?
    • Heb je het gevoel dat er in vakanties heel veel van zijn ‘kennis’ wegzakt?
    • Heb je het idee dat je kind van alles door elkaar haalt? Door de bomen het bos niet meer ziet, zeg maar..
    • Is je kind op school onrustig of juist teruggetrokken, terwijl je zulk soort gedrag thuis of in de vakantie niet ziet?
    • En vooral: maak je je zorgen over zijn ontwikkeling, zijn schoolloopbaan en zijn emotionele ontwikkeling?

Begin dan met het aanvragen van ons gratis e-book. Dat doe je door de box bovenaan de bladzijde in te vullen.

Waar kunnen wij je mee helpen?

Als je kiest voor ondersteuning door taalkanjer, kan je het volgende bereiken:

  • Je laat zijn zelfvertrouwen weer groeien.
  • Je kind krijgt een dieper inzicht in taal, spelling en grammatica.
  • Niet alle fouten verdwijnen meteen, maar als het inzicht groeit en het zelfvertrouwen toeneemt, zijn de belemmeringen voor verder leren verdwenen.
  • Hij leert zijn eigen fouten te analyseren en te verbeteren.
  • Hij leert gebruik te maken van al zijn vroege, voorschools kennis op het gebied van taal en letters en lezen.

Wij leren je stap voor stap welke informatie je kind op school vaak niet krijgt, maar die toch heel belangrijk voor hem is. Je kunt heel veel informatie om met je kind aan de slag te gaan al vinden op deze site. Maar als je daar graag begeleiding bij wilt, neem dan contact met ons op. Je kunt dat doen door het contactformulier in te vullen of door het aanvragen van een gesprek.

Wat kost het als je niks doet.

Wat kost het als je afwacht tot de problemen vanzelf overgaan?

  • De achterstand van je kind wordt groter.
  • Hij gaat zich minderwaardig voelen.
  • De energie die jij stopt in extra oefenen met je kind, is maar weinig effectief.
  • Hij gaat met steeds minder plezier naar school.
  • De problemen met lezen en schrijven krijgen ook invloed op andere vakken.
  • Hij kan de nieuwe lesstof niet opnemen, omdat hij nog worstelt met de basis.
  • Hij krijgt zijn kennis niet zelf ‘op een rijtje’. De verwarring in zijn hoofd groeit.

Leerling 2 HAVO – begeleiding is pas in 2 HAVO begonnen.

Wat kun jij vandaag al doen?

  • Ontdek dat er ook een andere manier is om tegen letters en klanken en lezen en spelling aan te kijken. Een manier die misschien beter aansluit bij jouw kind.
  • Maak van de gelegenheid gebruik om ons precies te vertellen welke fouten je bij je kind ziet. Stuur ons een e-mail
  • Zijn het er ‘te veel om op te noemen’? Stuur ons dan de meest opvallende fout van deze week.   (En van volgende week).
  • Je krijgt van ons persoonlijk antwoord, maar het kan voor ons een aanleiding zijn voor een informatief artikel of een instructiefilmpje. Daar profiteert iedereen weer van.

Bedenk dat problemen met lezen en schrijven nooit vanzelf over gaan.
Bedenk ook dat ‘meer van hetzelfde doen’ niet effectief is.
Bedenk dat als je wel vasthoudt aan hetzelfde aanbod als de school, dat je dan ook steeds dezelfde uitkomst zult blijven krijgen.

=>> Vraag dus NU ons gratis e-book aan.

like

Zorg er met 1 klik voor dat je geen nieuwe ontwikkelingen mist